Kuşum!

Hacer Sara Arslan
Uç ey gönlüme kanadını takmış kuşum Bak ben de dünyayı unutmuşum Arkanda haşin bir sonbahar...
Uç ey gönlüme kanadını takmış kuşum
Bak ben de dünyayı unutmuşum
Arkanda haşin bir sonbahar
Önündeyse yalın ve yalnız bir zaman
Akıp geç yırtarcasına geceleri
Yıkıp geç kanatırcasına hüzünleri


Uç, hep yarınlarda kalan kuşum
Ben de geçene ve bugüne susmuşum
Konuşman için büyütüyorum seni orda
Belki tebessümler de olur benden yana
Konuş ki kalpte mahkûm sözcükler
Konuş ki kalbe memnu tüm gülüşler


Uç, özlemlerinde kaybolan kuşum
Ben de senin varacağın yere konmuşum
Oracıkta bekle beni, belki kanatlanırım
Gözlerini gizle, belki yara alırım
Yol uzundur durma uç iklimlere
Yol çetindir korkma sabrın seninle...


Aç gözlerini umuda küsmüş kuşum
Seninle birlikte ben de yorulmuşum
Hala gülüyorsan ve sevdalıysan
Yolun bu yol olduğuna inanmışsan
Bir kez daha çırp kanatlarını
Gökyüzü kucaklamasa bile
Bulutlar kollarını açacaktır
Sana nağmeler saçacaktır...


Uç ey mavilere vurgun kuşum
Değil mi ki ben de yüreğimden vurulmuşum
Mavilere söyle şehrime de uğrasın
Bana birkaç türkü bıraksın
Belki özgürlüğün bana da eşlik eder
Ben de uçarken rüzgârı mırıldanayım
Uç... Uç ki gece hüsranı uyumayayım
Sabaha da geç kalmayayım...


Hacer Sara Arslan | Nisanur Dergisi | Aralık 2017 – 73. Sayı

 


 
24-12-2017 0 Yorum

Yıldız imi (*) ile işaretlenmiş alanlar gereklidir.